Uzasadnienie
M. C. i B. C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z usługami, infrastrukturą techniczną i zjazdami, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A14.
Pismem z dnia 18 marca 2011 roku skarżący wnieśli o "prawne wstrzymanie zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego w sprawie".
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2011 wezwano stronę skarżącą do wypowiedzenia się, czy skarżący podtrzymują wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jeżeli tak, to do uzasadnienia tegoż wniosku - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W dniu 12 kwietnia 2011 roku skarżący złożyli pismo, w którym stwierdzili, że podtrzymują wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co wynika – zdaniem strony - bezpośrednio ze złożonej skargi. Skarżący podnieśli, iż skarga ta opisuje w sposób szczegółowy przekroczenie obowiązujących przepisów prawa, które przez SKO nie zostały uwzględnione. W ocenie strony, w okresie od złożenia skargi na decyzję SKO w tutejszym sądzie, zaszły znaczące zmiany administracyjne potwierdzające słuszność wniosku: w dniu 03.11.2010r. uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ł. ustanowiono użytek ekologiczny "A" na części działki (0,5 ha) nr 65/8 obręb [...] opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] pod nr [...], co w sposób bezwzględny uniemożliwia realizację wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże ustawodawca przewidział również przesłanki negatywne, których istnienie obliguje Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Powołany przepis zabrania wstrzymania wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu.
Ponad wszystko podkreślenia wymaga jednak, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
a.tp.