Uzasadnienie
II SA/Łd 895/16
J.Ż. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy pod względem ochrony gruntów rolnych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie utrzymują się z wynagrodzeń za pracę (1/2 etatu) w łącznej kwocie 1655 zł (netto). Jak jest wiadomym z poprzedniego wniosku skarżącego jest on właścicielem działki rolnej o powierzchni 30 arów (po rodzicach), mieszka w wynajmowanym mieszkaniu. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Wnioskodawca podał, że ponosi miesięczne koszty: czynsz za mieszkanie 260 zł, media – 210 zł, gaz – 50 zł, energia elektryczna – 230 zł, raty kredytów – 850 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na względzie sytuację rodzinną i majątkową przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest został zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy postanowienia Starszego referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2017 r., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG