Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania Z. L. zasiłku celowego
Odpis wyroku wraz uzasadnieniem Z. L. otrzymał w dniu 22 grudnia 2010 roku.
W dniu 3 stycznia 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez Z. L. od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 powołanej ustawy.
Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący został pouczony o tym obowiązku oraz skutkach uchybienia po ogłoszeniu wyroku w dniu 22 listopada 2010 roku, pouczenie to zawarte zostało również w przesyłce zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem, doręczonej w dniu 22 grudnia 2010 roku (protokół ogłoszenia orzeczenia –k.37 akt sądowych, kopia dowodu doręczenia wyroku – k.47 akt sądowych). Pomimo to złożył skargę sporządzoną osobiście. Zatem nie dopełnił warunku przewidzianego przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a., statuującego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej.
W myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 roku, w sprawie o sygn. akt FSK 3/04, ONSA i WSA 2005/4/65).
Z tych względów na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1-3 p.p.s.a. należało orzec, jak w postanowieniu.
m.o.