Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Ostateczna decyzja Wojewody [...] zawierająca stosowne pouczenie o sposobie oraz terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona skarżącym w dniu 30 listopada 2012r.
Na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego wnieśli A. K. i B. K., którzy złożyli skargę w dniu 28 grudnia 2012r. bezpośrednio w organie I instancji. W dniu 2 stycznia 2013r. organ I instancji przekazał ww. skargę Wojewodzie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z przepisem art. 54 § 1 P.p.s.a. ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W myśl przepisu art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że wniesienie jej bezpośrednio do sądu albo organu niewłaściwego, w tym organu I instancji, nakłada na sąd albo niewłaściwy organ obowiązek przekazania tej skargi do organu właściwego. Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w tym wypadku data nadania tej skargi przez sąd albo niewłaściwy organ do organu właściwego (por. postanowienia NSA z dnia 2 marca 2011r., sygn. akt II FZ 65/11; z dnia 29 maja 2008r., sygn. akt I FSK 631/08; z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 295/08 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Należy również wskazać, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie stosuje się przepisu art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Zasady wnoszenia pism procesowych do sądu administracyjnego, w tym również skargi, mają bowiem swoją podstawę w powołanej na wstępie ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Innymi słowy dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu przepisu art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2010r., sygn. akt I OSK 1981/10 – dostępne w CBOSA).
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 30 listopada 2012r. organ administracji doręczył skarżącym decyzję z dnia 23 listopada 2012r., która zawierała pouczenie o terminie i sposobie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał zatem w dniu 30 grudnia 2012r. Co prawda skarżący złożyli skargę w dniu 28 grudnia 2012r., ale uczynili to bezpośrednio w organie I instancji, o czym świadczy nie tylko umieszczony na skardze stempel prezentaty organu I instancji, ale również dopisek skarżących, z którego wynika, że wnoszą skargę za pośrednictwem Starosty [...].
Zgodnie natomiast z powyższymi rozważaniami o zachowaniu terminu decyduje w tej sytuacji data przekazania skargi do właściwego organu. Skoro zatem organ I instancji przekazał skargę Wojewodzie [...] w dniu 2 stycznia 2013r. to oznacza, że została ona wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uzasadnione jest tym samym stwierdzenie, iż skarżący nie zachowali trzydziestodniowego terminu na wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
a.bł.