Uzasadnienie
M. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania po wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 1 grudnia 2009 roku (karta 42 akt sądowych).
W dniu 23 grudnia 2009 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie ze złożeniem wniosku skarżąca uiściła wpis w kwocie 100 (sto) złotych.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Na powyższe postanowienie skarżąca zażaliła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W., który postanowieniem z dnia 12 maja 2010 roku oddalił zażalenie.
W piśmie z dnia 25 stycznia 2010 roku skarżąca podniosła, że skargę wniosła przede wszystkim w imieniu "społeczności lokalnej B.", a ponieważ należy do tej społeczności, również w imieniu własnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W analizowanej sprawie niewątpliwe jest, iż skarżąca uiściła wpis, jednakże zrobiła to z uchybieniem ustawowego terminu. Dlatego też Sąd w pierwszej kolejności rozpoznał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Należy podkreślić, iż wymieniony wniosek został rozpatrzony negatywnie a Naczelny Sąd Administracyjny w W. uznał rozstrzygnięcie sądu I instancji za trafne. Mając na uwadze, iż ostało się postanowienie WSA w Ł. odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wpisu wpłaconego przez skarżącą w dniu 23 grudnia 2009 roku nie można uznać za spełnienie wymogu usunięcia braku fiskalnego w terminie określonym w ustawie.
Rozważając powyższe oraz stwierdzając, iż skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku fiskalnego skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
Należy wskazać, iż skarga podlega odrzuceniu również w zakresie, w jakim wniesiono ją w imieniu "społeczności lokalnej B.". Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. W ocenie Sądu podmiot określony jako "społeczność lokalna B." nie posiada zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona w rozumieniu art. 25 p.p.s.a..
W świetle tego przepisu zdolność sądową mają osoby fizyczne, osoby prawne, państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej oraz inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądowa jest odpowiednikiem zdolności prawnej, a więc zdolności do bycia podmiotem praw i obowiązków. Jednakowoż należy wskazać, że w prawie administracyjnym nie istnieją ogólne normy, które formułowałyby choćby kryteria decydujące o zdolności prawnej różnych podmiotów prawa administracyjnego, stąd krąg tych podmiotów wyznaczać należy na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego.
Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy zawieszenia postępowania po wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a zatem materialno prawną podstawę do ustalania kręgu osób mających zdolność sądową jest ustawa z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 roku, Nr 80, poz. 717 ze zm.). Na podstawie art. 53 ust. 1 tej ustawy o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie.
Zatem należy przyjąć, iż tylko osoby, które mają interes prawny powiązany z prawem własności bądź prawem użytkowania wieczystego nieruchomości, daje im uprawnienie do wniesienia skargi w tymże postępowaniu. "Społeczność lokalna B." jako podmiot zbiorowy, nie będący żadną z osób wymienionych w art. 25 p.p.s.a. i nie mogący się wykazać wyżej opisanym przymiotem, a zatem nieposiadający zdolności sądowej nie może skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego.
Z tych względów Sąd postanowił jak w sentencji.
m.ch.