Uzasadnienie
A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł., reprezentowana przez B. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w K., w gminie K., oznaczonej jako działka nr 343 o pow. 1.39 ha, w celu przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] kierunek K. przęsło 3-4, która wchodzi w kolizję z napowietrzną linią elektroenergetyczną [...] relacji O.-R., etap III.
Strona skarżąca zaskarżyła wskazane postanowienie w całości, w tym zwłaszcza w zakresie uzasadnienia zawierającego błędną ocenę prawną i faktyczną dotyczącą rzekomego braku prawidłowo przeprowadzonych rokowań z właścicielem nieruchomości, zarzucając im wydanie ich z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), a także przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, art. 7, art. 7a i art. 77 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie od Wojewody [...] kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej – B. B. oświadczył, że nie jest pracownikiem A SA. Jest pracownikiem B SA, ale w rozpoznawanej sprawie nie występuje jako pracownik tej spółki, lecz jako pełnomocnik A SA, na podstawie załączonego do akt pełnomocnictwa.
Przewodnicząca składu stwierdziła, iż z uwagi na załączone pełnomocnictwo, zachodzą wątpliwości co do udziału B. B. w charakterze pełnomocnika strony skarżącej w niniejszej sprawie.
Z tego też powodu Sąd postanowił odroczyć rozprawę.
Zarządzeniami z dnia 2 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania pełnomocnik strony skarżącej odebrał w dniu 7 stycznia 2019 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie usunął braku skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona skarżąca nie uzupełniła w terminie.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa upoważniającego B. B. do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, czy Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, zostało skierowane do B. B., który imieniem skarżącej podpisał skargę. Pouczenie zawarte na tym wezwaniu w sposób jednoznaczny wskazywało, kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, czyli przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Z akt administracyjnych wynika, że B. B. jest pracownikiem B SA, zatem nie może być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z dokumentu pełnomocnictwa z dnia 12 grudnia 2017 r., nadesłanego przy skardze, nie wynika zatem umocowanie dla B. B. do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym.
Reasumując, w niniejszej sprawie B. B., który wniósł skargę w imieniu A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł., nie był uprawniony do wniesienia skargi w imieniu skarżącej.
Z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika natomiast obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru.
Skoro więc wezwanie nie zostało należycie wykonane, wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Lp/