Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga B. F. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie zakazu eksploatacji budynku jako domu opieki dla osób starszych. Skarżąca formułując szereg wniosków procesowych wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż zaskarżona decyzja jest krzywdząca, gdyż uniemożliwia podjęcie działań naprawczych. Jednocześnie sprowadza pomoc osobom starszym do wyłącznie spraw pożarowych, nakazuje traktowanie podopiecznych w sposób przedmiotowy, w sytuacji gdy strona traktuje ich jak bliskich, z którymi łączy ją stosunek emocjonalny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie sądu w pierwszej kolejności podkreślić należy, iż to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 – dostępne, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To strona występująca o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić istnienie przesłanek z powołanej normy prawnej. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 766/08).
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości sądu, co potwierdza lektura skargi, iż argumenty w niej przedstawione w żaden sposób nie odnoszą się do przesłanek warunkujących udzielenie stronie ochrony tymczasowej. Skarżąca nie przybliżyła żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody lub, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Kwestia naruszenia przepisów prawa będzie natomiast przedmiotem rozpoznania dopiero na rozprawie, stąd merytorycznych argumentów skargi sąd nie był obowiązany uwzględniać przy analizie samego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu.
Abstrahując od powyższej oceny nie mogło ujść uwadze sądu, iż strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, mocą której organ zakazał eksploatacji budynku jako domu opieki dla osób starszych z uwagi na zapewnienie osobom przebywającym w tym budynku bezpieczeństwa, wobec stwierdzenia, iż budynek zagraża życiu ludzi. Co więcej, organ I instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Jak wskazał zaś Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 października 2012 r. (sygn.akt II OZ 928/12), możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji (wydanej w istotnej dla bezpieczeństwa osób i mienia sprawie z zakresu ochrony przeciwpożarowej) należy oceniać zarówno w stosunku do strony wnioskującej o taką tymczasową ochronę, jak również w stosunku do innych podmiotów, zwłaszcza jeśli sprawa dotyczy ich bezpieczeństwa (ochrony życia, zdrowia i mienia). Następstwa wstrzymania zaskarżonego aktu, bądź odmowy takiego działania mogą bowiem wywoływać skutki zarówno po stronie wnioskodawcy jak również - tak jak w niniejszej sprawie - po stronie osób korzystających z budynku.
Reasumując, sąd ważąc interes strony skarżącej jaki i ogólny (publiczny) uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie wykazała bowiem zaistnienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie jej żądania, a okoliczności sprawy, w szczególności kwestia bezpieczeństwa mieszkańców budynku, z którymi wiąże skarżącą – jak podnosi w skardze - stosunek emocjonalny i troska, przemawiają za brakiem podstaw do wstrzymania wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
A. P.