Uzasadnienie
II SA/Łd 988/08
W dniu 22 grudnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga I. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009r. Sąd w osobie referendarza sądowego odmówił stronie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 maja 2009r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Stosowne wezwanie strona odebrała w dniu 25 maja 2009r., jednakże pozostawiła je bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną. Jednocześnie w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Działając w oparciu o powyższe unormowanie prawne Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru strona skarżąca odebrała wezwanie w dniu 25 maja 2009r., jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi, wyznaczony termin upłynął bezskutecznie.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożonej skardze nie można nadać dalszego biegu, gdyż nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
A.T.-P.