Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF, z zachowaniem terminu zakreślonego w wezwaniu do jego wypełnienia (data stempla pocztowego), wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanego oświadczenia i dokumentów wynika, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz z czworgiem uczących się dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z uprawy gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych oraz świadczenia rodzinnego w kwocie [...] złotych.
Ponadto strona skarżąca od dnia 1 stycznia 2012 r. podjęła pracę. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych. W oparciu o wskaźnik wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2010 r. opublikowany w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2011 r. (M.P. z 2011 r. Nr 87, poz. 917) referendarz sądowy ustalił, że roczny dochód z uprawy gospodarstwa rolnego strony skarżącej i jej męża wynosi [...] złotych, co daje miesięczny dochód w kwocie [...] złotych. Zatem łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Na wstępie zaznaczyć należy, że strona skarżąca w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 408/11 nie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy. Zatem brak jest przeszkód do przyznania jej tego prawa w toku postępowania przedmiotem, którego jest wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 408/11 (por. uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10 – Lex nr 668584).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724). Ewentualnie osobom, których dochód jest na tyle niski, że nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sadowego, nie można stwierdzić, aby strona skarżąca zaliczała się do osób ubogich i tym samym aby zasadnym było przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jest ona wraz z małżonkiem właścicielem gospodarstwa rolnego i ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Ponadto od dnia 1 stycznia 2012 r. podjęła pracę. Nie można jej więc zaliczyć do osób ubogich. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała natomiast, że poniesienie przez nią minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Wynagrodzenie to w sprawie niniejszej wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U.
Nr 54, poz. 535 ze zm.). Przy czym prócz wysokości tego wynagrodzenia o tym, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego strona skarżąca nie będzie mogła go ponieść decyduje to, iż podana jego wysokość jest to wysokością minimalną, która w przypadku ustanowienia adwokata z wyboru może być znacznie większe. Bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny strona skarżąca będzie mogła zaś ponieść koszty sądowe, które prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi o wznowienie postępowania wynoszącego 150 złotych (§ 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Na ocenę tą wpływa porównanie wysokości tych kosztów do wysokości miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu wykazanych przez nią stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.