Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 11 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 1097/14

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Jerzy Dudek przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Robert Hałabis
Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz
Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r.
Sprawa
sprawy ze skargi C. D. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty z dnia [...]., nr [...]

Uzasadnienie

Sygn. [...]

W dniu [...] sierpnia 2014 r. I. S. złożyła do Starosty [...] wniosek o wydanie decyzji stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...], stanowiącej własność C. D. w celu wykonania robót budowlanych polegających na ociepleniu ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...].

Decyzją z dnia [...] września 2014 r., wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), Starosta [...] orzekł o niezbędności wejścia na teren działki nr [...] w celu wykonania wyżej wymienionych robót budowlanych, nakazując wykonanie tych robót przez maksymalnie pięć dni roboczych w terminie do dnia [...] maja 2015 r.

Jednocześnie organ rozstrzygnął, że do wykonania robót inwestorka – I. S. wykorzysta teren działki nr [...] o szerokości pasa maksymalnie 2 m i długości 11 m, przylegającego do będącego jej własnością budynku mieszkalnego, a po zakończeniu robót przywróci teren sąsiedniej działki do stanu pierwotnego oraz naprawi ewentualne szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki orzeczenia o niezbędności wejścia wnioskodawczyni na teren działki nr [...] w celu wykonania robót budowlanych, określone w art. 47 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, gdyż właścicielka tej działki – C. D. nie wyraziła I. S. zgody na wejście na teren należącej do niej działki w celu wykonania ocieplenia zewnętrznej ściany budynku mieszkalnego, a z uwagi na położenie tego budynku, ocieplenie jednej z jego ścian, położonej od strony działki nr [...], jest możliwe jedynie po wejściu na teren tej działki.

Organ podkreślił jednocześnie, że w postępowaniu prowadzonym w oparciu o dyspozycję art. 47 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, nie bada się przebiegu granicy między działką inwestora a działką sąsiada, a także prawidłowości usytuowania obiektu budowlanego względem granicy działek.

Decyzją z dnia [...] października 2014 r., wydaną po rozpoznaniu odwołania C. D., Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podzielając w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy dokonaną przez ten organ.

W skardze na powyższą decyzję C. D. zażądała jej uchylenia w całości, a także uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

Zarzuciła organom niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim brak ustaleń w zakresie usytuowania budynku mieszkalnego, którego dotyczy niniejsze postepowanie względem granicy należącej do niej działki nr [...]. Wskazała, że na skutek zewnętrznego ocieplenia ściany tego budynku znajdującej się od strony jej działki, nastąpiłoby przekroczenie granicy działek, a tym samym naruszone zostałoby prawo własności działki nr [...].

Do skargi C. D. dołączyła postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r. zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie wniosku I. S. z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] o wydanie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...], stanowiącej własność C. D. w celu wykonania robót budowlanych polegających na ociepleniu ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...] do czasu ustalenia, czy budynek mieszkalny przeznaczony do ocieplenia został wybudowany zgodnie z udzielonym przez Kierownika Urzędu Rejonowego w J. L. pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1996 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2015 r. I. S. wyjaśniła, że postępowanie z jej wniosku z dnia [...] marca 2014 r. nie zostało zakończone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż wskazane w jej treści.

Dla oceny legalności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji kluczowe znaczenie ma okoliczność, że zostały one wydane w sytuacji, gdy toczyło się już odrębne postępowanie z wniosku I. S. o wydanie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], w celu ocieplenia ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...].

Postępowanie to, wszczęte w dniu [...] marca 2014 r., (znak sprawy: [...]) zostało następnie zawieszone postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r. Jak wynika ze złożonego na rozprawie w sądzie oświadczenia wnioskodawczyni I. S., któremu nie zaprzeczyła skarżąca, postepowanie to nie zostało dotąd zakończone.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. organ pierwszej instancji wszczął kolejne postępowanie z wniosku I. S. o wydanie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] (znak sprawy: [...]).

Nie ulega wątpliwości, że oba postępowania: z wniosku z dnia [...] marca 2014 r. (znak: [...]) oraz z wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. (znak: [...]) zostały wszczęte w tej samej sprawie.

Tożsamość sprawy istnieje bowiem wówczas, gdy występują te same podmioty, ten sam przedmiot oraz ten sam stan prawny w niezmienionym – w odniesieniu do faktów prawotwórczych - stanie faktycznym sprawy.

W obu sprawach przedmiotem rozpoznania było orzeczenie o niezbędności wejścia inwestorki I. S. na teren sąsiedniej nieruchomości należącej do C. D. w celu ocieplenia ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], zaś podstawą prawną obu wniosków jest – art. 47 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego.

Wszczęcie postępowania w sprawie i zakończenie go wydaniem decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy toczy się już inne postępowanie w tej samej sprawie stanowi naruszenie prawa. W tej samej sprawie nie mogą się bowiem toczyć jednocześnie dwa postępowania.

W myśl art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Nie ulega wątpliwości, że z uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania, o której mowa w tym przepisie, mamy do czynienia wówczas, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy (tak m. in. A. Wróbel, Komentarz do art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX nr 430593, stan prawny: na 1 lutego 2015 r., B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 13, Legalis, stan prawny na 27 lutego 2013 r. i powołane tam orzeczenia sądów administracyjnych).

Po otrzymaniu wniosku I. S. z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ pierwszej instancji nie poczynił ustaleń co do stanu sprawy wszczętej z wniosku inwestorki z dnia [...] marca 2014 r., naruszając tym samym dyspozycję art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czego nie dostrzegł organ odwoławczy.

Powyższe uchybienie przepisom postepowania obligowało sąd do uchylenia decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Ponownie rozpoznając sprawę, organ zbada stan sprawy wszczętej z wniosku I. S. z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] o wydanie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...], stanowiącej własność C. D. w celu wykonania robót budowlanych polegających na ociepleniu ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w J. L. przy ul. [...] i, w zależności od poczynionych ustaleń, rozważy zasadność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku I. S. z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w oparciu o dyspozycję art. 61a § 1 k.p.a. W razie natomiast ustalenia, że postępowanie z wniosku z dnia [...] marca 2014 r. zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji, organ załatwi merytorycznie sprawę z wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 stycznia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.