Uzasadnienie
Wyrokiem z 6 marca 2018 r. Sąd oddalił skargę J.. C. W. złożoną w niniejszej sprawie.
7 marca 2018 r. skarżący zwrócił się do Sądu o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy.
21 kwietnia 2018 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, zaś postanowieniem z 10 maja 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie [...] A. F., o czym zawiadomiono tego pełnomocnika 18 czerwca 2018 r. 25 czerwca 2018 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W przypadku jednak, gdy sąd ustanowił dla strony, w ramach prawa pomocy, adwokata po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że ustanowiony, w ramach prawa pomocy, pełnomocnik strony w ustawowym terminie złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu z 6 marca 2018 r.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że postępowanie w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd nie podziela przy tym wyrażonego w doktrynie i w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu, zgodnie z którym sytuacja, jaka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, uzasadnia odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że wniosek taki jest "z mocy ustawy niedopuszczalny" w rozumieniu art. 88 p.p.s.a. Wskazać należy, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu, który to termin – wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony – nie został uchybiony, nie stanowi podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności tego wniosku, a jedynie świadczy o bezprzedmiotowości postępowania w tym zakresie.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.