Uzasadnienie
A. K. w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1202/16 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy – wniósł na podstawie art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a. – o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Skarżący nie uzasadnił tego wniosku, natomiast obszernie zakwestionował postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]., znak [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo – usługowego o pow. sprzedaży do [...]m2, parkingów, dróg dojazdowych i chodników, towarzyszącej infrastruktury technicznej w tym przyłącza wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, przyłącza gazowego, telekomunikacyjnego, masztów, reklam oraz przebudowę zjazdu na działkach nr ewid. [...], [...] i [..] przy ul. B. "R" - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący ponownie podniósł, że przedmiotowa inwestycja została zaplanowana w granicy z jego działką, co narazi go na uciążliwości, a ponadto zakłóci ład przestrzenny i urbanistyczny.
Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, tj. istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, gdyż chodzi o budowę dużego budynku, a na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor ma możliwość uzyskania pozwolenia na budowę, a następnie realizacji inwestycji. Powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Skarżący obawia się przy tym, że zostanie pozbawiony statusu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, a więc nie będzie mógł na dalszych etapach procesu budowlanego, kwestionować inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawowym warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w tym przepisie jest to, by zaskarżone orzeczenie, którego wstrzymania wykonania domaga się strona, w ogóle nadawał się do wykonania.
Takiej cechy nie posiada zaskarżone obecnie przez A. K. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1202/16.
Postanowieniem tym Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, co oznacza, że decyzja ustalająca warunki zabudowy może być "wykonana". Skutek tego postanowienia jest więc taki sam, jak gdyby tego postanowienia w ogóle nie było, dlatego bezprzedmiotowe jest wstrzymywanie jego wykonania.
Skarżący w istocie zmierza do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czego nie uczynił tut. Sąd. Ewentualne wstrzymanie będzie możliwe dopiero po uwzględnieniu zażalenia w tym przedmiocie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.