Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 10 lutego 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 1315/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Maciej Kierek przewodniczący, sprawozdawca
Asesor WSA Jerzy Drwal
Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak
st. sekr. sąd. Magdalena Flis protokolant
Rozpoznanie
w dniu 10 lutego 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi H. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego oddala skargę

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dni 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r.) po rozpatrzeniu odwołania H. S. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...] odmawiającej H.S. pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce numer 972 przy ul. [...] – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu stwierdza się, że wyżej wymienioną decyzją organ I instancji odmówił H. S. udzielenia pozwolenia na użytkowanie wykonanej nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w D. Od decyzji złożyła odwołanie H. S., wnosząc, że wykonała wszystkie zalecenia wynikające z nakazów wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Po rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy stwierdza, co następuje:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] nakazał H..S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanego na działce numer 972.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...].

Art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane (Dz. D. Nr 106, poz. 1126 z 2001 r.) stanowi, że obiekt należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać w sposób zapewniający warunki użytkowe zgodnie z przeznaczeniem obiektu, m.in. w zakresie usuwania ścieków i odpadów.

Nakaz rozbiórki szamba powoduje brak możliwości prawidłowego funkcjonowania obiektu, co w konsekwencji prowadzi do wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie

Wyjaśnienie H. S. dot. wykonania czynności nakazanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie może mieć wpływu na inne rozpatrzenie sprawy niż podane w postawie decyzji, gdyż działania tego organu określone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] dotyczyły przedłożenia inwentaryzacji budowlanej budynku (z wyłączeniem szamba), które to czynności zostały wykonane, lecz dalsze postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego poskutkowało nakazem rozbiórki szamba.

Od tej decyzji H. S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

W skardze stwierdza, decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 roku nr [...] Urząd Wojewódzki, utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2002 roku ([...]) odmawiającej pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr 972 przy ul. [...] w D.. U podstaw zapadłej decyzji jak wynikało z treści jej uzasadnienia leżał fakt, że PINB decyzją z dnia [...]kwietnia 2002 roku nr [...] nakazał jej rozbiórkę wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanego na jej działce.

W uznaniu Urzędu Wojewódzkiego nakaz rozbiórki szamba powodował brak możliwości prawidłowego funkcjonowania obiektu, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie szamba, jakkolwiek opisywana powyżej decyzja została przez skarżącą zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Decyzję powyższą uważa za niezasadną i zapadłą z obrazą przepisów art. 5 Prawa budowlanego. Nie zostały ponadto w jej ocenie dokonane przez wszystkie czynności zmierzające do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy budowy szamba przez co naruszono przepisy kpa. Nadmienia, że przedmiotowe szambo wybudowała w 1992 roku, po uzyskaniu zezwolenia właściwego terenowo organu administracji państwowej i w oparciu o złożone podanie którego kserokopia znajduje się w aktach sprawy. W tym też czasie do jej budynku mieszkalnego był doprowadzany gaz, istniał zakład fryzjerski. Bez zezwolenia na wybudowanie szamba nie byłoby możliwe przyłączenie gazu i odprowadzenie ścieków. Brak dokumentów w Starostwie Powiatowym o zezwoleniu na wybudowanie szamba nie może rodzić dla niej negatywnych skutków prawnych, zwłaszcza iż oprócz zgody organu administracji państwowej był wymóg istnienia zgody także SANEPID-u.

Wybudowane przez nią szambo istnieje od ponad 10 lat co w świetle art. 5 Prawa Budowlanego spowodowało zalegalizowanie nawet w przypadku braku zgody jego istnienie. Szambo powyższe jak i budynek mieszkalny użytkuje od szeregu lat co powoduje, że sytuacja faktyczna nie ulegała zmianie. Szambo bowiem było przez nią wykorzystywane zgodnie z jego przeznaczeniem, zarówno w czasie kiedy istniał sam budynek mieszkalny jak również po jego nadbudowie. Wbrew twierdzeniom Starostwa Powiatowego do jej działki jak i działek sąsiednich istnieje swobodny dostęp i dojazd, co powoduje, iż nie ma żadnych uciążliwości z możliwości właściwego korzystania z sąsiednich działek gruntu przez ich właścicieli.

Opisywana przez nią sytuacja ulegnie radykalnej zmianie z chwilą wybudowania kanalizacji miejskiej w D. która jest w trakcie budowy.

Uważa, że problem szamba jako takiego w ogóle nie istnieje i jest tylko i wyłącznie czystym formalizmem, który nie został do końca wyjaśniony przez organy powołane do prowadzenia nadzoru budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o jej oddalenie.

Rozpatrując złożoną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 59 ust. 1 i 5 w zw. z art. 5 prawa budowlanego.

Należy także zwrócić uwagę, że w art. 59 ust. 4 zastrzeżono, że nie jest dopuszczalne wydanie pozwolenia na użytkowanie, bez brakujących instalacji i urządzeń służący ochronie środowiska.

Natomiast art. 5 ma szczególne znaczenie w procesie budowlanym i określa podstawowe wymagania zapewniające prawidłowe zaprojektowanie, budowę, użytkowanie i utrzymywanie obiektu budowlanego.

Z art. 5 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego wynika, że obiekt należy użytkować w sposób zapewniający warunki użytkowe, a w szczególności w zakresie usuwania ścieków i odpadów.

Ocena materiału dowodowego w sprawie należy do organów administracji i zdaniem Sądu nie nosi cech dowolności.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że sprawa nie dotyczy szamba ale odmowy pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego.

Organ administracji odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie nadbudowy budynku mieszkalnego, ponieważ stwierdził, że nie zostały spełnione warunki zapewniające usuwanie ścieków i odpadów. W świetle cyt. przepisów stanowisko organów administracji jest uzasadnione prawnie.

Jeżeli istnieje decyzja nakazująca rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe to jest oczywiste, że budynek mieszkalny i jego nadbudowa nie ma zapewnionych warunków w zakresie usuwania ścieków i odpadów a zatem nie można wydać zezwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa i skargę od niej oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym (Dz.U. nr 153, poz. 1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.