Uzasadnienie
postanowienia z dnia 26 lutego 2004 r.
Rada Miejska uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2002 r. wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: OZ.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.! art. art. 24 ust. 3 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity: Dz..U. z dnia 22 stycznia 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r. w sprawie rozpatrzenia atestu wniesionego przez Spółdzielnię "[...]" do projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w obszarze miasta L. część II - drugie wyłożenie, dotyczące posesji, na których wprowadzono korektę ustaleń projektu planu wykładanego do publicznego wglądu po raz pierwszy dniach od 28 maja do 18 czerwca 2001 r. /obszar południowo-zachodni/ zawarty między: al. K., ulicami: G. i M., rzeką B. do mostu koIejowego na szlaku L.-W. i linią kolejową L.-W. zakresie dotyczącym projektowanego przebiegu tzw. T. Z. w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej osiedli W., P. i G. Spółdzielni "[...]" siedzibą w L. - nie uwzględniła złożonego protestu.
W uzasadnieniu stwierdza się, że projektowany przebieg tzw. T. Z. oznaczony w projekcie planu miejscowego nie narusza interesu prawnego Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" podniesionego w treści protestu i zarzutu.
W skardze do Sądu strona skarżąca podtrzymała swoje zastrzeżenia dotyczące przebiegu projektowanej tzw. T. Z. podniesione w treści protestu zarzutu do projektu zmiany przedmiotowego planu miejscowego w zakresie naruszenia interesu mieszkańców Spółdzielni "[...]".
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że strona skarżąca w przedmiocie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze miasta L. - część II w zakresie dotyczącym projektowanego przebiegu T. Z. posiada wyłącznie interes faktyczny, a nie interes prawny. Natomiast w świetle dyspozycji art. 23 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenie przewidziane w projekcie nowego planu miejscowego lub jego zmiany wyłożonym do publicznego wglądu. O uwzględnieniu lub odrzuceniu protestu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały. Uchwały tej nie można jednak zaskarżyć w świetle dyspozycji art. 23 ust. 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do sądu administracyjnego.
Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej odrzucającą protest, w stanie prawnym obowiązującym w dacie jej podjęcia - nie przysługuje.
Ubocznie należy stwierdzić, że w odniesieniu do zarzutu wniesionego przez stronę skarżącą do projektu zmiany przedmiotowego planu miejscowego Sąd orzekł w wyroku z dnia 3 lutego 2004 r. /sygn. akt II SA/Lu 1177/02/.
Z tych względów i na podstawie art. 50 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd orzekł jak w sentencji.