Uzasadnienie
M. K. wniosła w dniu 23 lutego 2015r. (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, która następnie została sprecyzowana przez jej pełnomocnika – [...] J. P. jako skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem tegoż Sądu z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 595/14 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1539/03 dotyczącej odmowy wydania nakazu rozbiórki.
Pełnomocnik skarżącej, popierając jej żądanie, w piśmie z dnia 29 października 2015r. jako podstawę wznowienia wskazał art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", podnosząc, że skarżąca w postępowaniu sądowym w sprawie II SA/Lu 595/14 była nienależycie reprezentowana przez ustanowionego dla niej z urzędu pełnomocnika. Pełnomocnik wskazał również, że w ocenie skarżącej "pełnomocnik nie przedstawił na rozprawie pełnych materiałów dowodowych, nie powiadomił jej również o terminie rozprawy, w której chciała uczestniczyć".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a, zgodnie z którym sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...).
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Lu 595/14 pełnomocnik skarżącej wskazał bowiem art. 271 pkt 2 P.p.s.a., który dopuszcza możliwość wznowienia postępowania, jeżeli strona nie była należycie reprezentowana, zarzucając ogólnie "nieważność postępowania polegającą na braku należytej reprezentacji przez ustanowionego dla niej pełnomocnika z urzędu".
Jak natomiast wynika z akt sprawy II SA/Lu 595/14, postępowanie to zakończyło się wydaniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 595/14 w sprawie ze skargi M.K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1539/03 dotyczącej odmowy wydania nakazu rozbiórki i w postępowaniu tym skarżąca w ogóle nie była reprezentowana przez pełnomocnika i do czasu uprawomocnienia się tego postanowienia w dniu 26 sierpnia 2014r. nie wnosiła o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.
W takiej sytuacji nie można mówić o braku należytej reprezentacji przez ustanowionego dla niej z urzędu pełnomocnika, na co powołuje się obecnie pełnomocnik skarżącej.
Wprawdzie pełnomocnik taki został ustanowiony w tamtym postępowaniu już po wydaniu postanowienia z dnia 16 lipca 2014r. - postanowieniem z dnia 15 października 2014r., sygn. akt II SA/Lu 595/14 - i sporządził on opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc niezgodnie z intencją skarżącej, to jednak również to nie stanowi podstawy wznowienia postępowania, o której mowa w art. 272 pkt 2 P.p.s.a. Sąd podziela stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 11 lutego 2005r., sygn. akt OSK 1160/04, że "niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 P.p.s.a. Nie może więc stanowić ustawowej podstawy wznowienia postępowania". W takiej sytuacji skarga o wznowienie podlega odrzuceniu (zob. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 27 maja 2010r., II SA/GL 50/10).
Nie można zatem mówić o braku należytej reprezentacji skarżącej w tamtym postępowaniu również z tego powodu, że "pełnomocnik nie przedstawił na rozprawie pełnych materiałów dowodowych, nie powiadomił jej również o terminie rozprawy, w której chciała uczestniczyć", tym bardziej, że – jak wskazano – w sprawie II SA/Lu 595/14, na którą wskazuje obecnie jej pełnomocnik, Sąd nie prowadził rozprawy, a postępowanie to zakończyło się postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r. wydanym na posiedzeniu niejawnym. Na rozprawie Sąd orzekał natomiast w sprawie II SA/Lu 1539/03, której dotyczyło postanowienie w sprawie II SA/Lu 595/14, a nie skarga w niniejszej sprawie, na co wskazał wyraźnie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 29 października 2015r.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.