Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 sierpnia 1998 r. (...) wydaną z upoważnienia Wojewody Zamojskiego utrzymano w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia 22 lipca 1998 r. (...) umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przez Emilię K. wymiany drzwi zewnętrznych drewnianych pełnych na drzwi plastikowe oszklone w części piętrowej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce przy ul. M. w B. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wymiany drzwi /bez wymiany futryny/ dokonano z uwagi na zły stan techniczny spowodowany długim okresem użytkowania.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ na wykonanie przedmiotowych robót nie jest wymagane pozwolenie na budowę, gdyż płycina drewniana nie jest elementem konstrukcyjnym i jej wymiana nie wpływa pogarszająco na zmianę wyglądu w odniesieniu do otaczającej zabudowy.
Na skutek skargi wniesionej na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Henryka K. - współwłaściciela nieruchomości, Dyrektor Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Wojewódzkiego w Z. działając z upoważnienia Wojewody uwzględnił w całości skargę w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ i decyzją z dnia 5 listopada 1998 r. (...) uchylił własną decyzję z dnia 4 sierpnia 1998 r. oraz decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Ponownie badając sprawę organ odwoławczy uznał, że umorzenie postępowania było błędem, gdyż Emilia K. nie dopełniła obowiązku zgłoszenia wykonywanych robót, a zatem istniał przedmiot postępowania, który nie podlegał umorzeniu na podstawie art. 105 par. 1 Kpa. W tym przypadku, zdaniem organu, ma zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego i na podstawie tego przepisu należy pojąć stosowną decyzję.
Powyższą decyzję autokasacyjną Wojewody Z. zaskarżyła z kolei do Naczelnego Sądu Administracyjnego Emilia K. podnosząc, że wymiana starych i zmurszałych drewnianych drzwi była koniecznością, ponieważ nie nadawały się one do użytku. Wykonane były w latach 50-tych i uległy całkowitemu zniszczeniu. Nowe drzwi mają te same wymiary i są wmontowane w istniejącą futrynę bez żadnych zmian czy przeróbek. Nowe, plastikowe drzwi nikomu nie przeszkadzają i nie szpecą budynku a jedynie zabezpieczają budynek i wejście do mieszkania skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., który z dniem 1 stycznia 1999 r. stał się właściwym w sprawie jako organ odwoławczy w miejsce Wojewody Z., wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zmarła skarżąca Emilia K. a w jej miejsce z mocy art. 30 par. 4 Kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ weszli jej następcy prawni: Jerzy K. /mąż/ oraz Małgorzata K. i Magdalena K. /córki/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uchylenie decyzji o umorzeniu postępowania należy uznać za zasadne z tego względu, że postępowanie nie może być uznane z bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy jedna ze stron. tj. Henryk K. domagał się nakazania rozbiórki wykonanych przez skarżącą robót budowlanych, był więc zainteresowany uzyskaniem decyzji merytorycznej. Obowiązkiem organu administracji jest w tej sytuacji wydanie takiej decyzji po dokładnym ustaleniu okoliczności faktycznych.
Odrębnym zagadnieniem, przekraczającym zakres niniejszej sprawy jest natomiast treść tej decyzji, a więc uwzględnienie bądź odmowa uwzględnienia żądania s trony. W tym miejscu trzeba jedynie zaznaczyć, że wbrew stwierdzeniu zawartemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w sprawie niniejszej nie ma zastosowania art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Wymiana drzwi w budynku mieszkalnym nie może być zakwalifikowana jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 tej ustawy a co najwyżej można ją uznać za remont /pkt 8/.
Art. 48 Prawa budowlanego ma zaś zastosowanie - jak na to wskazuje jego literalne brzmienie - wyłącznie w przypadku samowolnego wykonywania robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego.
Okoliczności podniesione w skardze są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem - jak wyżej zaznaczono - zaskarżona decyzja nie zawiera orzeczenia merytorycznego, które dopiero zapadnie w dalszym postępowaniu.
Z tych względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.