Uzasadnienie
W dniu 19 lutego 2015 r. (data nadania – k.
8) J. Z.-M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 5 stycznia 2015 r. nr ZOA-XXI.7721.46.2014 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych robót budowlanych.
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. Sąd ww. skargę oddalił.
Na skutek złożonego przez skarżącą wniosku, po sporządzeniu pisemnego uzasadnienia powyższego wyroku, przesłano skarżącej odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Przesyłka z tą zawartością została jednak zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 18 grudnia 2015 r. i 28 grudnia 2015 r., z adnotacją "nie podjęto w terminie". Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału przedmiotową przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 4 stycznia 2016 r. (k. 128). Następnie w dniu 22 stycznia 2016 r., na wniosek skarżącej w siedzibie Sądu wydano jej ww. odpis wyroku z uzasadnieniem.
W dniu 20 maja 2016 r. [...] K. D.-C.
- – ustanowiona pełnomocnikiem skarżącej w ramach prawa pomocy – wniosła skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku z dnia 24 listopada 2015 r., składając ją bezpośrednio w Biurze Podawczym Sądu. W skardze tej nie zawarto jednak wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, albowiem autorka skargi uznała, że termin ten został zachowany, gdyż o ustanowieniu jej pełnomocnikiem skarżącej dowiedziała się w dniu 5 maja 2016 r., zaś w sprawie niniejszej ma zastosowanie art. 177 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Art. 178 p.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Odnosząc się na wstępie do argumentacji pełnomocnika skarżącej odnośnie zachowania terminu do złożenia skargi kasacyjnej, należy wyjaśnić, że na skutek nowelizacji przyjętej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., do art. 177 p.p.s.a. dodano § 3, który stanowi, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Powyższy przepis – jak wynika a contrario z art. 2 powołanej ustawy nowelizującej – ma jednak zastosowanie wyłącznie do spraw wszczętych od 15 sierpnia 2015 r. Tymczasem sprawa niniejsza została wszczęta przed tą datą, tj. – jak wskazano na wstępie – w dniu 19 lutego 2015 r. (data złożenia skargi). Oznacza to, że w niniejszej sprawie, pomimo ustanowienia dla skarżącej profesjonalnego pełnomocnika z urzędu już po zapadłym wyroku (postanowienie w tym przedmiocie zostało wydane w dniu 24 marca 2016 r.), termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegł w sposób określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., zaś data powzięcia przez pełnomocnika skarżącej informacji o jej wyznaczeniu w sprawie pozostaje bez znaczenia dla określenia daty upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Okoliczność ta mogłaby mieć znaczenie jedynie w kontekście oceny ewentualnego wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednak w niniejszej sprawie wniosek taki nie został dotychczas złożony.
Skoro zatem odpis wyroku z dnia 24 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem został prawidłowo (w trybie doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 73 p.p.s.a.) doręczony skarżącej w dniu 4 stycznia 2016 r., to uznać należy, że termin do złożenia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upływał w dniu 3 lutego 2016 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej przedmiotową skargę złożyła dopiero w dniu 20 maja 2016 r., a więc uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, co czyni koniecznym odrzucenie przedmiotowej skargi.
Ubocznie wypada zauważyć, że nawet gdyby za datę doręczenia skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem przyjąć dzień, w którym orzeczenie to zostało jej wydane w siedzibie Sądu, tj. 22 stycznia 2016 r., wobec złożenia skargi kasacyjnej dopiero w dniu 20 maja 2016 r. i tak pozostawałoby to bez wpływu na ocenę zachowania terminu do jej złożenia.
Z tych wszystkich względów Sąd, na mocy art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.