Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę S. D., B. D., A. D. oraz M. D. uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r., nr [...] decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], a także zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 23 maja 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] czerwca 2017 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kopalni piasku ze złoża "[...]" na części działki nr [...] położonej w miejscowości W. D..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek strony skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206).
Zwrócić zatem uwagę należy, że przesłankami wstrzymania wykonania nie są jakiekolwiek skutki czy jakakolwiek szkoda, lecz szkoda i skutki kwalifikowane tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.
Wykazanie istnienia tych szczególnych warunków, które uzasadniałyby potrzebę udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony sądowej, leży jednak po jego stronie. Wnioskując zatem o wstrzymanie wykonania określonego aktu lub czynność skarżący winien należycie udowodnić, że jego obiektywna sytuacja daje podstawy do stwierdzenia, że w rzeczywistości zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu swoje twierdzenia skarżący winien poprzeć odpowiednimi dokumentami pozwalającymi na weryfikację przez Sąd jego sytuacji (por. postanowienia NSA z: 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 oraz 11 maja 2011 r., sygn. akt I FZ 88/11).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wnioskodawcy, poza wskazaniem, że wykonanie zakwestionowanego aktu będzie miało negatywny wpływ na cały ekosystem i zaburzy rolnicze przeznaczenie terenu, nie podnieśli okoliczności, które wskazywałyby na pojawienie się przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. tracą moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...] czerwca 2017 r., a więc sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ I instancji. Wniosek skarżących jest więc bezzasadny w okolicznościach rozważanej sprawy.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji