Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 18 maja 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. W. o przyznania prawa pomocy. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 28 maja 2010 r. W dniu 1 czerwca 2010 r. złożył on sprzeciw.
Wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, J. W. wypełnił przedmiotowy formularz we właściwym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, zarządzenie z dnia 18 maja 2010 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie sądu, wniosek skarżącego J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 245 § 1-3 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, J. W. utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1560 zł brutto, co przy uwzględnieniu comiesięcznych wydatków na opłacenie rachunków oraz zakup żywności wystarcza na zaledwie skromną egzystencję. Ponadto skarżący nie posiada żadnego majątku poza odziedziczonym po rodzicach domem o wielkości 100 m2 oraz działką rolną o powierzchni 0,084 ha.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.