Uzasadnienie
Skarżąca E. D. wniosła skargę z dnia 6 lutego 2014r. "na działalność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]" zarzucając, że nie "zasądził i nie wypłacił jej zaległego zasiłku pielęgnacyjnego". Skarga w zakresie zasądzenia tego zasiłku została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Lu 110/14.
Sąd zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie nie może być merytorycznie rozpoznana.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Skarżąca E. D. wskazuje w skardze na niewypłacenie jej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] działającego z upoważnienia Wójta Gminy [...], zaległego zasiłku pielęgnacyjnego.
Czynność polegająca na wypłacie świadczenia z pomocy społecznej nie należy do wymienionych w powołanym przepisie art. 3 P.p.s.a. kategorii aktów bądź czynności, w szczególności nie należy do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.