Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 sierpnia 2018 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 245/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...]., znak: [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna.
Reprezentujący skarżącą pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku. Opinia została doręczona skarżącej 23 października 2018 r.
W dniu 17 listopada 2018 r. skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. art. 175 § 2 p.p.s.a., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą, która nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202, postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepublikowane).
Podkreślić należy, że mimo, że w art. 177 § 4 zd. 3 p.p.s.a. użyto sformułowania "termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę", nie oznacza to, że strona może samodzielnie wnieść skargę kasacyjną. Nadal bowiem obowiązuje przymus adwokacko-radcowski przewidziany w art. 175 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.