Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta z dnia [...], znak: [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w pobliżu ul. G. w L. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję (doręczoną 2 stycznia 2018 r.) skarżąca wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] r. Następnie Sąd mając na uwadze, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu, odrzucił skargę. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca złożyła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowym wniosku skarżąca podniosła, że z powodu choroby nie mogła złożyć skargi w terminie ani podjąć żadnych czynności procesowych, jednocześnie wyraziła w piśmie gotowość do przesłania uzupełniającej dokumentacji lekarskiej.
Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r., z którego wynika, że skarżąca "zgłosiła się do lekarza w dniu [...] r. z powodu wysokiej wartości ciśnienia tętniczego, zawrotów głowy i problemów z poruszaniem, co utrudniło terminowe dopilnowanie sprawy."
Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2018 r. wezwano skarżącą do nadesłania dokumentacji lekarskiej, na którą wskazywała we wniosku o przywrócenie terminu. Przedmiotowe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 2 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.52), jednak termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 9 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika, że w stosunku do strony ubiegającej się o przywrócenie terminu powinny być spełnione wszystkie przesłanki w sposób kumulatywny, a zatem niespełnienie choćby jednej z nich, wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma ponadto na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Sąd, odnosząc powyższe wymogi do sprawy wskazuje, że skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu dopełniła czynności, dla których określony był termin - wniosła skargę, jednak nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminowi wskazała, że powodem była jej choroba i związany z tym stan zdrowia, który uniemożliwiał poruszanie się.
Zdaniem Sądu okoliczność przedstawienia zaświadczenia lekarskiego nie popartego żadną dokumentacją medyczną nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Jakkolwiek uprawdopodobnienie braku winy skarżąca wiązała z chorobą, tym niemniej załączone do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenie lekarskie świadczy jedynie o złym stanie zdrowia, a nie uprawdopodabnia, że zdarzenie powodujące uchybienie terminowi uniemożliwiło złożenie skargi w terminie.
W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Ponadto dopiero nagłe, niedające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienia NSA z: 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przypadku choroby odpowiednim zaświadczeniem lekarskim wykazać trzeba, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności, a także zlecenia jej innej osobie. Choroba usprawiedliwia opóźnienie jedynie wówczas, gdy nastąpiła nagle i wymagała leżenia w łóżku, a strona wykazała, że nie miała możliwości wyręczenia się osobą trzecią.
Zdaniem sądu podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie wskazują na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Pomimo tego, że choroba skarżącej przypadła na okres, w którym biegł termin do złożenia skargi, nie usprawiedliwia to jednak uchybienia terminu.
W świetle powyższych rozważań, Sąd stwierdza, że w sprawie nie sposób przyjąć, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazała ona wprawdzie, że wskutek choroby i trudności z poruszaniem się, nie mogła dopełnić czynności procesowych w terminie, to jednak okoliczność ta nie została przez nią wykazana, ponieważ nie złożyła dokumentacji medycznej, na którą sama wskazywała. Dokument załączony do wniosku o przywrócenie terminu dowodził, o czym mowa wyżej jedynie o chorobie, ale nie odnosił się do zdarzenia, które zdaniem skarżącej miało bezpośredni wpływ na uchybienie terminu. Skarżąca wiedząc o złym stanie zdrowia mogła również wyznaczyć pełnomocnika do dokonania czynności procesowych, nie wykazała bowiem, że jej choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła jej na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej, że jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały jej osobiste działanie.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.