Uzasadnienie
W dniu 22 lipca 2015r. pełnomocnik uczestniczki M. W. - adwokat D. P. – wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2015r., sygn. akt II SA/Lu 282/14 uchylającego zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych, doręczonego M. W. w dniu 16 marca 2015r. (k.51) – wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Pełnomocnik wskazał, że o ustanowieniu go przez tut. Sąd pełnomocnikiem uczestniczki został poinformowany dopiero w dniu 22 czerwca 2015r. pismem Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 15 czerwca 2015r., a więc już po upływie 30 - dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dlatego załączając skargę kasacyjną, wnosi o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Prawo takie przysługuje również uczestnikowi postępowania (art. 33 § 1 P.p.s.a.).
W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149).
W sprawie zachodzą przesłanki przywrócenia uczestniczce reprezentowanej przez adwokata D. P. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stwierdzić bowiem należy, że zarówno uczestniczka, jak i jej pełnomocnik nie ponoszą winy w uchybieniu terminu. W świetle obowiązujących przepisów strona nie była uprawniona do osobistego wniesienia takiej skargi, zaś profesjonalny pełnomocnik został ustanowiony w tym celu już po upływie ustawowego terminu i o okoliczności tej dowiedział się dopiero w dniu 22 czerwca 2015r. z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej.
Z powyższych względów Sąd - na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.