Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarga na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Zatem I. C. wnosząc skargę na decyzję wydaną w sprawie dotyczącej zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie jej wniosku z dnia 24 września 2018 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., o czym orzeczono jak na wstępie.