Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał (...) Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. (zob. postanowienie NSA z dnia z dnia 3 września 2013 r., II OZ 665/13, postanowienie NSA z dnia 14 października 2014 r., II GZ 633/14).
Sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie.
W sentencji wyroku z dnia 24 maja 2018 r., II SA/Lu 32/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie omyłkowo wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., choć jednoznacznie z niej wynika, że jest to decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B..
Omyłka jest zatem oczywista, dlatego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.