Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata ze względu na uchylenie się skarżącego od nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2017 r. skarżący wystąpił ponownie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając kolejny wniosek powołał się na te same okoliczności, które uzasadniały wniosek poprzedni. Przy czym nie dołączył do wniosku dokumentów, których żądano od niego wezwaniem z dnia 4 lipca 2017 r. (k. 65).
W toku niniejszego postępowania miała już miejsce ocena okoliczności powołanych na druku PPF z dnia 13 sierpnia 2017 r. Referendarz sądowy uznał, że są niewystarczające do oceny zasadności przyznania prawa pomocy, w konsekwencji czego wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych wyjaśnienie. Skarżący nie wykonał wezwania a w ponownym wniosku nie uzupełnił uzasadniających go informacji o te, które zawarte są w żądanych od niego dokumentach. Przy czym ma to miejsce w sytuacji, w której skarżący ma pełną świadomość konieczności przedłożenia żądanych od niego dokumentów. W takim stanie sprawy ponowna ocena tych samych okoliczności a zarazem i tego, czy zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata stała się zbędne.
Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.