Uzasadnienie
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. W dniu 17 kwietnia 2008 r. Z. W. wniósł do tutejszego Sądu skargę z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Lu 36/02, dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej.
Sąd ustalił, iż skarga Z. W. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej (działającego z upoważnienia Wójta Gminy) grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Lu 36/02 była już przedmiotem rozpoznania tutejszego Sądu, który prawomocnym wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r. (sygn. akt II SA/Lu 325/05) skargę oddalił.
Ubocznie wskazać należy, iż sprawa wymierzenia organowi pomocy społecznej grzywny z powodu niewykonania wyroku Sądu w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 36/02 była ponadto trzykrotnie rozpatrywana przez tutejszy Sąd, który prawomocnymi postanowieniami z dnia 5 października 2005 r. (sygn. akt: II SA/Lu 805/05, II SA/Lu 806/05) oraz z dnia 17 stycznia 2007 r. (sygn. akt II SA/Lu 4/07) odrzucił skargi Z. W. w tym przedmiocie z uwagi na prawomocne rozstrzygniecie sprawy wyrokiem Sądu z dnia 23 czerwca 2005 r.
W związku z tym, iż skarga w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Lu 36/02 podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. jako ponownie wniesiona w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem, należało odmówić Z. W. prawa pomocy wobec oczywistej bezzasadności skargi, na podstawie art. 247 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.