Uzasadnienie
W wyniku wniosku Z. W. z dnia w 29 czerwca 2010 r., Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Wójta Gminy decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] odmówił zwolnienia wnioskodawcy od zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 roku.
Od powyższej decyzji Z. W. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym kwestionował rozstrzygniecie organu pomocy społecznej. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2011 r. stanowiącym uzupełnienie odwołania, odwołujący podniósł zarzuty wskazujące na zasadność odstąpienia od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze – biorąc pod uwagę dokonane w sprawie ustalenia faktyczne i motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz analizując sytuację, w jakiej znalazł się wnioskodawca – decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o odstąpieniu od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 r.
W skardze skierowanej do sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Z. W. stwierdził, że motywem zaskarżenia decyzji jest jej wadliwe uzasadnienie. W jego ocenie uzasadnienie jest zbędnie obszerne dla pozytywnej decyzji, a jednocześnie zarzucił Kolegium, że z uwagi na pozytywne rozstrzygnięcie sprawy nie podjęło dyskusji z zarzutami podnoszonymi w postępowaniu odwoławczym, które powtórzone zostały w skardze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustosunkowując się do zarzutów skargi uznało je za niezasadne i wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed sądem w dniu 4 sierpnia 2011 r., ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego – adwokat A. S. oświadczył, że cofa skargę Z. W. wnosząc o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast według przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, oznacza to, że cofnięcie skargi było skuteczne. Dlatego też na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy uzasadniają przepisy art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.).