Uzasadnienie
W dniu 12 kwietnia 2017 r. A. S. reprezentowany przez radcę prawnego P. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjngo w Lublinie wniosek o rozpoznanie sprawy z jego skargi z dnia [...] na decyzję Prokuratora Regionalnego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego z dnia [...] r., znak:[...] i z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie wysokości wynagrodzenia i dodatku wyrównawczego dla prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi – na podstawie odpisu skargi.
Skarżący wyjaśnił, że skarga wpłynęła do organu w dniu 1 lutego 2017 r., jednak dotychczas nie została Sądowi przekazana. W dniu 10 marca 2017 r. została ona bowiem mu zwrócona przez Prokuratora Generalnego, do którego błędnie organ I instancji ją skierował, zamiast do tut. Sądu.
W związku z tym skarżący obecnie wnosi o rozpoznanie tej skargi na podstawie jej odpisu.
Wyjaśnia jednocześnie, że nie składa wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami, gdyż grzywna taka ma na celu przymuszenie organu do wykonania tego obowiązku, co w niniejszej sprawie byłoby niemożliwe, gdyż skarga została zwrócona skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", postępowanie może być wszczęte na podstawie wniesionej skargi (art. 50), na podstawie złożonego wniosku (art.
- 63) oraz z urzędu (art. 286 § 1).
Wszczęcie postępowania na podstawie skargi następuje za pośrednictwem organu, który ma obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się do tego obowiązku sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Natomiast jeśli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 P.p.s.a.).
W świetle powyższego, tylko po uprzednim rozpoznaniu przez sąd wniosku o wymierzenie organowi grzywny, możliwe jest rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi.
"Wniesienie skargi wraz z żądaniem jej rozpoznania na podstawie nadesłanego do WSA odpisu skargi, przed rozpoznaniem przez WSA wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do WSA powoduje natomiast to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (M.Jagielska, K.Wiktorowska, P.Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H. Beck 2011, s. 303 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 2 października 2008 r., II SAB/Wa 130/08).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż skarżący nie zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z obowiązku tego skarżący nie był przy tym zwolniony, pomimo że organ nie dysponował już skargą, gdyż została ona zwrócona skarżącemu przez Prokuratora Generalnego.
Jednocześnie stwierdzić należy, że wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi nie wszczyna postępowania na podstawie art. 63 P.p.s.a. (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis wyd.5, s.202).
Z tych względów nie jest dopuszczalne rozpatrzenie niniejszej skargi na podstawie jej odpisu, dlatego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.