Uzasadnienie
W dniu [...] r. M. R. wniósł do tutejszego sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, żądając jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że od początku listopada [...] r. do początku kwietnia [...] r. był obłożnie chory (problemy z sercem) i, będąc osobą samotną, nie miał możliwości wysłania w terminie skargi na powyższą decyzję. Do wniosku skarżący dołączył kopie kart informacyjnych z pobytu w szpitalu.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi, pozostawiając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uznania sądu, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek M. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).
Podnoszone przez skarżącego okoliczności, mające, w jego przekonaniu, usprawiedliwić uchybienie terminu do wniesienia skargi, tj. poważne problemy ze zdrowiem i fakt bycia osoba samotną, nie wskazują na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący nie uprawdopodobnił, by w terminie otwartym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, tj. w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r., (skarżącemu doręczono przedmiotową decyzję w dniu [...] r. – k. 25 akt adm.), stan jego zdrowia był na tyle poważny, że uniemożliwiał nadanie w terminie skargi do sądu. W szczególności nie wynika to z dołączonych do wniosku kart informacyjnych z pobytu w szpitalu, gdyż pierwsza została sporządzona w listopadzie 2004 r. i dotyczy dziewięciodniowego leczenia szpitalnego po przebytym przez skarżącego zawale mięśnia sercowego, zaś druga dotyczy dwudniowego pobytu skarżącego w szpitalu (od [...] marca do [...] marca [...]r.) w związku z bólami w klatce piersiowej i dusznościami, który skarżący opuścił w stanie dobrym jedynie z zaleceniem przyjmowania zaordynowanych lekarstw.
Wymaga podkreślenia, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak m. in. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., II FZ 203/12, LEX nr 1137710).
Z tych względów, wobec niespełnienia przez skarżącego przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi, sąd odmówił przywrócenia tego terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.