Uzasadnienie
Skarżąca W. H. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wniosku PPF wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura z ZUS w wysokości 1850 zł brutto miesięcznie; jest właścicielką mieszkania o pow. 51 m2, poza tym nie posiada żadnego majątku. Jej miesięczne wydatki wynoszą 1700 zł (300 zł – leki, 600 zł – spłata kredytu na bieżące wydatki, 800 zł – czynsz i opłaty).
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżąca W. H. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych bez takiego uszczerbku. Koszty sądowe to przede wszystkim wpis od skargi (wynoszący w niniejszej sprawie 200 zł) i wpis od skargi kasacyjnej (wynoszący połowę wpisu od skargi), a także opłaty kancelaryjne (m.in. za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł).
Uiszczenie wskazanych kwot przez skarżącą, utrzymującą się wyłącznie z niewysokiej emerytury, prowadziłoby do uszczerbku jej koniecznego utrzymania się.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.