Uzasadnienie
R. M. złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zlokalizowanego przy ul. [..], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną w części obejmującej nakazanie współwłaścicielom budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zlokalizowanego przy ul. [...], rozbiórkę tego budynku.
Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiste jest bowiem, co wynika z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wykonanie obowiązku decyzją organu pierwszej instancji, to jest dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego – ze swej istoty – może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. jedynie przykładowo postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2619/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1382/11, z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12, z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 863/12, z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 29/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 375/17).
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.