Uzasadnienie
Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto, jest właścicielką [...] udziałów w [...] gruntu w zabudowie oraz [...] mieszkania o powierzchni [...] m2. Skarżąca wyjaśniła też, że ponosi znaczne koszty utrzymania koniecznego oraz jest osobą cierpiącą na szereg dolegliwości wymagających stałego leczenia. Do wniosku skarżąca dołączyła orzeczenie o niepełnosprawności, decyzję ZUS, z której wynika, że skarżąca otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, potwierdzenia wpłaty dokonanej na rzecz P. S. M. opiewające na kwotę [...] złotych oraz na kwotę [...] złotych i formularz wpłaty opłaty za zużycie energii elektrycznej opiewający na kwotę [...] złotych.
Na podstawie znajdującego się w aktach sprawy o sygn. II SA/Lu 248/14 pisma skarżącej z dnia 7 kwietnia 2014 r. wynika, że jej stałe miesięczne opłaty wynoszą [...] złotych zaś pozostałą kwotę przeznacza na pokrycie wydatków związanych z zakupem żywności, leków i innych niezbędnych wydatków.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. W ocenie referendarza sądowego dochód skarżącej wystarcza jedynie na pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Zatem zobowiązanie jej do poniesienia jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem pozbawiłby ją możliwości pokrycia tych. Dlatego przyjąć należy, że nie ma ona możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.