Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 lutego 2015 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. W nadesłanym na wezwanie urzędowym formularzu wniosku PPF skarżąca zaznaczyła, że domaga się ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca podniosła, że jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, posiada wiele schorzeń, co powoduje znaczne wydatki na zakup leków i dojazdy do lekarzy specjalistów. W dalszej części urzędowego formularza skarżąca podała, że jest osobą samotnie gospodarującą, utrzymującą się z renty w kwocie [...] zł, a w skład jej majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2. Odnośnie wydatków skarżąca wskazała, że wydatki na leczenie i dojazdy do lekarzy wynoszą ok. [...] zł miesięcznie, zakup żywności ok. [...] zł miesięcznie oraz opłaty za energię, gaz, opał i wodę ok. [...] zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza skarżąca nadesłała dodatkowe dokumenty źródłowe.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Na wstępie podnieść należy, że skarżąca jest w przedmiotowej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której strona wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw.
Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 (3 p.p.s.a.).
W świetle złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów, brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca wykazała spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że przyznanie prawa pomocy oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też stanowiąca pomoc państwa instytucja przyznania prawa pomocy, powinna być stosowana wobec osób, które mają szczególnie trudną sytuację materialną (osób bez majątku, nieuzyskujących żadnych dochodów, lub o bardzo niskich dochodach).
W ocenie referendarza sądowego sytuacja materialna skarżącej nie należy do wyjątkowo trudnych. Skarżąca ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek nieruchomy (mieszkanie o pow. [...] m2, nieruchomość rolną o pow. [...] ha fiz., tj. [...] ha przel. (zaświadczenie Burmistrza [...] z dnia 17 marca 2015 r.). Dochód skarżącej jest o wiele większy niż wynika to z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu. Skarżąca pobiera emeryturę i rentę w zbiegu w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto) plus dodatek pielęgnacyjny (zaświadczenie ZUS z dnia 20 marca 2015 r.). Z tego tytułu na rachunek bankowy skarżącej w dniu 26 lutego 2015 r. wpłynęła kwota [...] zł, zaś w dniu 1 marca 2015 r., tj. na 1 dzień przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej na koncie skarżącej widniała kwota [...] zł. Porównując zatem miesięczny dochód skarżącej ([...] zł), do wykazanych przez nią w urzędowym formularzu wydatków związanych z utrzymaniem koniecznym (ok. [...] zł), brak jest podstaw do uznania, że skarżąca w chwili złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie dysponowała środkami pieniężnymi na opłacenie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W świetle powyższych okoliczności, brak jest podstaw do stwierdzenia, że skarżąca wykazała spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.