Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na wskazaną w sentencji uchwałę Rady Miasta domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości. Zarzucił bezpodstawne przeznaczenie w planie jego działki nr [...] ark. [...] (położonej – jak wynika z akt - w terenie oznaczonym symbolem G.U/Z 01) pod schronisko dla zwierząt.
W skardze zawarł ogólnie sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta – etap I. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Zaskarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa z [...] r. pod poz. [...]i weszła w życie z dniem 24 grudnia 2017 r.
Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyłącza możliwość wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, niezależnie od podnoszonych w odniesieniu do treści tego aktu argumentów (por. np. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2187/16; postanowienie WSA w Łodzi z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 323/17).
Wprawdzie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 269/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części (która nie obejmowała jednak terenu G.U/Z 01, w którym położona jest działka skarżącego), to jednak wyrok ten jest nieprawomocny, co oznacza, że zaskarżona uchwała w całości obowiązuje.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.