Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 58/02. Skarżący zarzucił brak orzeczenia w tej sprawie. Stwierdził, że Wójt "nie wykonuje nadal wyroków zobowiązujących". Jednocześnie podkreślił, że skierował do organu stosowne wezwanie z dnia [...] kwietnia 2014 r.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. – działając z upoważnienia Wójta Gminy N. – wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 484/07 wymierzył już Wójtowi Gminy N. grzywnę za niewykonanie wyroku z dnia 17 kwietnia 2003 r. zapadłego w sprawie II SAB/Lu 58/02. Grzywna ta została uiszczona przez Ośrodek Pomocy Społecznej w N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że prawomocnym wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 58/ Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie - uwzględniając skargę Z. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej - zobowiązał ww. organ do wydania w terminie 1 miesiąca od doręczenia odpisu wyroku orzeczeń w przedmiotowych sprawach. Z akt sprawy II SAB/Lu 58/02 (k.
- 24) wynika natomiast, że odpis przedmiotowego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w dniu 18 czerwca 2003 r.
W rozpoznawanej obecnie skardze skarżący zwrócił się natomiast do Sądu o wymierzenia [...] grzywny z tytułu niewykonania powyższego orzeczenia.
Treść skargi jednoznacznie zatem wskazuje, że została ona złożona w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a"). Zgodnie z § 1 tego przepisu, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z powołanej regulacji wynika, iż warunkiem formalnym złożenia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania obowiązku nałożonego owym wyrokiem. W przedmiotowej sprawie warunek ten został przez skarżącego spełniony, albowiem w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. (kopia w aktach administracyjnych sprawy) zwrócił się on do Wójta Gminy N. ze stosownym wezwaniem.
Ponadto, w ramach oceny dopuszczalności skargi, podkreślić należy, że nie czyni przeszkód w jej rozpoznaniu okoliczność, iż skarżący występował już do tut. Sądu ze skargą w tym samym przedmiocie, tj. domagającą się wymierzenia Wójtowi Gminy N. grzywny za niewykonanie wyroku z dnia 17 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 58/02, nawet wobec faktu, iż skarga ta została uwzględniona i Sąd wyrokiem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 484/07 wymierzył Wójtowi Gminy N. grzywnę w wysokości 100 zł. Art. 154 § 1 p.p.s.a. należy bowiem wykładać w ten sposób, że jeśli wyrok sądu nie jest wykonywany, strona może wnosić skargę wielokrotnie, domagając się ukarania organu grzywną za niewykonanie wyroku, dopóki wyrok nie zostanie wykonany. Jedyne zastrzeżenie w tym zakresie objawia się w tym, iż skład orzekający – rozpoznając ponowną skargę o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku – jest właściwy wyłącznie do oceny działań organu podejmowanych w okresie po doręczeniu mu wyroku rozstrzygającego poprzednią skargę o wymierzenie organowi grzywny (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2813/13 oraz z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2416/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Uwzględniając powyższe Sąd, po dokonaniu merytorycznej oceny skargi, doszedł do wniosku, że jest ona zasadna.
W literaturze przyjmuje się, że niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012 s.404).
Bezspornym pozostaje że wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 58/02 NSA O/Z w Lublinie zobowiązał Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. (jako osobę upoważnioną przez Radę Gminy N. do wydawania decyzji administracyjnych w ramach wykonywania zadań zleconych z zakresu pomocy społecznej – art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) do wydania orzeczenia w sprawie w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu wyroku, a odpis ten prawidłowo doręczono zobowiązanemu organowi w dniu 18 czerwca 2003 r. Wobec niewykonania tego orzeczenia wspomnianym już wcześniej wyrokiem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 484/07 Sąd wymierzył Wójtowi Gminy N. grzywnę w wysokości 100 zł. Odpis tego wyroku po jego uprawomocnieniu doręczono organowi w dniu 21 grudnia 2007 r. (k. 82 akt sprawy II SA/Lu 484/07).
Zastosowany wobec organu środek dotychczas nie spełnił jednak swojej dyscyplinującej funkcji, albowiem – jak wynika z akt sprawy – organ w dalszym ciągu nie wydał w przedmiotowej sprawie żadnego orzeczenia.
W tej sytuacji w pełni zasadnym jest ponowne wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. Podkreślić należy, że orzeczona kwota mieści się w granicach wyznaczonych § 6 tego unormowania. Określając jej wysokość Sąd miał natomiast na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim fakt, iż zwłoka w wykonaniu wyroku z dnia 17 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Lu 58/02 trwa już blisko 12 lat, zaś uprzednio wymierzona organowi grzywna w kwocie 100 zł nie była wystarczająca dla usunięcia trwającej w tym zakresie bezczynności organu.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku.
Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt II sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).