Uzasadnienie
Skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem i wnukiem, z którymi utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto. Skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w domu o powierzchni 120 m2 oraz jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 590 m2. Skarżąca podkreśliła, że syn pozostaje na jej wyłącznym utrzymaniu, wnuk przebywa zaś obecnie u matki. Jako stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżąca wymieniła koszty energii elektrycznej – [...] złotych, wodę – [...] złotych, węgiel – [...] złotych, gaz – [...] złote miesięcznie, telefon – [...] złotych i podatek – [...] złotych rocznie. Do druku PPF skarżąca dołączyła potwierdzenie wypłaty/odbioru emerytury z miesiąca kwietnia 2015 roku, z którego wynika, że wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie faktur VAT i rachunków.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i syna nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto, zatem na członka gospodarstwa domowego skarżącej miesięcznie przypada kwota [...]złotych netto. Kwota [...]złotych netto z pewnością nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego dwu osób.
Tym samym pomniejszenie jej nawet o minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego na obecnym etapie niniejszego postępowania (221,40 złotych brutto), pogłębi jedynie stan braku możliwości poniesienia przez skarżącą wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego dla niej i syna.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.