Uzasadnienie
Skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem i wnukiem, z którymi utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto oraz dodatku do emerytury w kwocie [...]złotych. Skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w domu o powierzchni 120 m2 oraz jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 590 m2. Skarżąca podkreśliła, że syn z wnukiem pozostają na jej wyłącznym utrzymaniu. Do druku PPF skarżąca dołączyła potwierdzenie wypłaty/odbioru emerytury z miesiąca czerwca 2015 roku, z którego wynika, że wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie faktur VAT i rachunków.
Skarżąca wezwana do sprecyzowania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie żądania ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego poprzez wskazanie czy wnosi o ustanowienie adwokata czy radcy prawnego w piśmie z dnia 30 września 2015 r. odpowiedział, że wnosi o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Zgodnie z art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wniosek (o przyznanie prawa pomocy) składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Paragrafem pierwszym punktem pierwszym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257) wprowadzono wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem PPF. W rubryce nr [...] wzoru formularza PPF należy zakreślić rodzaj podanego tam profesjonalnego pełnomocnika procesowego, o ustanowienie którego wnosi się w ramach prawa pomocy. W myśl art. 244 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego polega na ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z brzmienia tego przepisu wynika, że wnosząc o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego należy jednoznacznie określić w punkcie 4.2 wzoru PPF ustanowienia, którego z wymienionych tam pełnomocników żąda strona. Nie jest rzeczą sądu (referendarza sądowego) dokonywanie wyborów za stronę rodzaju pełnomocnika procesowego, skoro postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczyna się na wniosek (art. 243 § 1 p.p.s.a.). Zatem nie zakreślenie w rubryce nr [...] druku PPF w sposób jednoznaczny o ustanowienie którego pełnomocnika procesowego strona wnosi stanowi brak formalny druku PPF podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejsze należy stwierdzić, że skarżąca nie wykonując wezwania do jednoznacznego wskazania, czy wnosi o ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego, nie usunęła braku formalnego swojego druku PPF. Skutkiem tego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego na podstawie art. 257 p.p.s.a. podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Merytorycznemu rozpoznaniu podlegać będzie więc wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w części zawierającej żądanie zwolnienia w całości od kosztów sądowych. Jest to wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i syna z wnukiem nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania. Miesięczny dochód przypadający na członka gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto. Kwota ta z pewnością nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego jednej osoby.
Pomniejszenie tej kwoty w wyniku zobowiązania skarżącej do ponoszenia kosztów sądowych, pogłębi jedynie stan braku możliwości poniesienia przez skarżącą wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 257 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.