Uzasadnienie
M. S. w dniu 1 czerwca 2017 r. złożył skargę na decyzję Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł w związku z wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków zastępczych. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na podniesione w skardze naruszenia prawa. Ponadto wskazał, że egzekucja wspomnianej kary pieniężnej doprowadzi do "nieodwracalnych skutków wyrządzających w majątku skarżącego szkodę".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne.
W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Natomiast za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 364 i n. wraz z powołanym orzecznictwem).
Skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Po pierwsze, nie budzi wątpliwości, że w przypadku egzekucji należności pieniężnych – co do zasady – nie może dojść do szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanej sumy pieniężnej. Skarżący nie wskazał zaś żadnych nadzwyczajnych okoliczności, które świadczyłyby, że w jego przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, o której mowa w tym przepisie. Oczywiste jest zarazem, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie może prowadzić – wbrew twierdzeniom strony – do "nieodwracalnych skutków w majątku skarżącego", skoro możliwy jest zwrot świadczenia pieniężnego uzyskanego od skarżącego w ramach postępowania egzekucyjnego.
Po drugie, zauważyć należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Niedopuszczalne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o prawnej wadliwości zaskarżonego aktu.
Ubocznie wskazać trzeba, że rozstrzygnięcie niniejszym postanowieniem o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wyłącza możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej na dalszym etapie postępowania sądowego. Przepis art. 152 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, że w razie uwzględnienia skargi zaskarżony akt nie wywołuje skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Z tych względów, wobec niespełnienia warunków z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.