Uzasadnienie
Skarżący wniósł na druku PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych dochodów ani oszczędności i ponosi koszty utrzymania, na które składają się koszty zużycia gazu – [...] złotych oraz energii elektrycznej – [...] złotych.
Skarżący odpowiadając na wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała zaświadczenie z MOPR z dnia [...] r., z którego wynika, iż w okresie od lipca 2018 do września 2018 r. z ośrodka pomocy społecznej otrzymał zasiłek okresowy od dnia [...] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] złotych miesięcznie, zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie zadłużenia za czynsz w miesiącu lipcu 2018 r. w wysokości [...] złotych, zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie zadłużenia za gaz w miesiącu lipcu 2018 r. w wysokości [...] złotych oraz świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności w miesiącu sierpniu 2018 r. w wysokości [...] złotych. Z zaświadczenia wynika, że łącznie w okresie od lipca 2018 do września 2018 r. skarżący otrzymał świadczenia w wysokości [...] złotych. Do zaświadczenia skarżący dołączył umowę najmu lokalu, decyzję przyznającą dodatek mieszkaniowy oraz wniosek o dodatek mieszkaniowy.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarga na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej zasiłku celowego jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Zatem J. T. wnosząc skargę w tego rodzaju sprawie jest zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie drugim postanowienia.
Umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych powoduje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że realnie nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. W sprawie dotyczącej zasiłku celowego minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru wyniesie 480 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).
Mając zaś na uwadze, że jedyny dochód jaki osiąga skarżący pochodzi z pomocy otrzymywanej z ośrodka pomocy społecznej i w znacznej części przyznawany jest na konkretne cele, przyjąć należy, iż skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego pokryć minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. Z tych powodów referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w punkcie pierwszym postanowienia.