Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpatrzeniu skargi A. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy w pkt 1) uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt 2 zasądził na rzecz skarżącej od organu kwotę 500zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie powołując podstawę prawną rozstrzygnięcia tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej jako - p.p.s.a.) wskazał, że w przedmiotowej sprawie należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 358).
W rozpatrywanej sprawie omyłka pisarska polegała na napisaniu w uzasadnieniu na stronie piątej dodatkowo zwrotów: w wersie piątym od dołu "oraz art. 135", w wersie trzecim od dołu "zarówno" oraz w wersie drugim od dołu "jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji" Omyłka ta ma charakter oczywisty, co wynika zarówno z pkt 1 sentencji wyroku oraz z treści uzasadnienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011r. Podkreślić również należy, iż sprostowanie powyższej omyłki nie wpływa na merytoryczne rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji