Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 listopada 2014r., sygn. akt II SA/Lu 812/14 - skarżący J. Z. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W formularzu wniosku PPF wskazał, że mieszka wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci w domu o pow. 150 m2. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie jego i żony za pracę w łącznej wysokości 2300 zł netto, z czego spłaca raty kredytu konsumpcyjnego w wysokości 370 zł miesięcznie. Wyjaśnił, że od dwóch miesięcy prowadzi firmę zajmującą się sprzedażą odzieży roboczej, jednak na razie nie osiąga z niej zysków, lecz ponosi stratę.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący J. Z. złożył wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Miesięczny dochód jego rodziny wynosi 2300 zł, co nie jest kwotą znaczną, zwłaszcza, że ma on na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.