Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania K.G. oraz C.O. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie nakazania C.O. wykonania projektu określającego sposób doprowadzenia przebudowanych przewodów kominowych w lokalu mieszkalnym nr 4 położonym w budynku przy ulicy G. do stanu zgodnego z prawem w celu uzyskania pozwolenia na ich użytkowanie. Organ odwoławczy zaznaczył, iż sprawa nałożenia na C.O. obowiązków w trybie art. 51 prawa budowlanego została już wcześniej rozstrzygnięta decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...]. Inwestor wykonał nałożony na niego obowiązek, zaś postępowanie administracyjne dotyczyło robót budowlanych zakończonych przed wszczęciem postępowania administracyjnego. W tej sytuacji nie ma już możliwości wydawania dalszych decyzji na podstawie tego przepisu, gdyż tryb ten został wyczerpany.
Dalsze postępowanie winien prowadzić organ administracji architektoniczno- budowlanej. Powołano się przy tym na wyrok naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 13 marca 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 1672/01, na mocy którego Sąd uchylił decyzję tego organu z dnia [...] września 2001 r. nr [...] wydaną na podstawie art 138 § 2 kpa wskazując, iż w sprawie są pełne dane do wydania decyzji odwoławczej w sposób przewidziany w art.138 § 1 pkt 1 lub 2 kpa.
Wyjaśniono ponadto, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana bez podstawy prawnej, gdyż powołany art. 51 ust. 4 prawa budowlanego znajduje zastosowanie łącznie z jego ust. 1-3, nie może natomiast stanowić samodzielnej podstawy materialnoprawnej decyzji.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się J.G.
W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego stwierdził, organ odwoławczy dokonał błędnej interpretacji prawa budowlanego i wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 13 marca 2003 r. Sąd bowiem nie nakazał umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie. ale nakazał merytoryczne rozpoznanie sprawy. Z ekspertyzy znajdującej się w aktach sprawy wynika jednoznacznie, iż wymiary kominów po przebudowie zostały zmniejszone i odbiegają od norm budowlanych. Skarżący dowodził, iż wykładnia przepisów prawa budowlanego stosowana przez organ odwoławczy nie prowadzi do naprawienia wyrządzonej mu krzywdy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśniono, iż przeprowadzona w dniu 23 kwietnia 2001 r. kontrola przebudowanych przewodów kominowych wykazała, iż są one drożne i nadają się do eksploatacji. Jak wynika z opisu technicznego inwentaryzacji przebudowanych przewodów kominowych powodem zawilgocenia pomieszczeń, który to zarzut był podnoszony w odwołaniu, może być zainstalowanie szczelnych okien z PCV, niespełnienie normy cieplnej przez ściany budynku i zły stan techniczny opaski odwadniającej, która umożliwia przeciek wód gruntowych pod posadzki. W postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na użytkowanie właściwy organ obowiązany jest zbadać zdatność do użytkowania spornych przewodów kominowych w tym ich zgodność z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu. W sprawie nie jest kwestionowane, iż wykonana przez C.O. przebudowa przewodów kominowych i wentylacyjnych nastąpiła bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Stosownie zatem do art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku za art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ze zmianami) organ nadzoru budowlanego władny był wydać decyzje nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz określającą termin ich wykonania. Będąca przedmiotem odwołania decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2001 r. nakazywała C.O. wykonanie projektu określającego sposób doprowadzenia przewodów kominowych do stanu zgodnego z przepisami prawa. Z uzasadnienia decyzji sadzić należy, iż motywem rozstrzygnięcia były konkluzje wynikające z dostarczonej inwentaryzacji budowlanej, według której C.O. zmniejszył przekrój przewodów wentylacyjnych z kuchni i łazienki w niżej położonym mieszkaniu K.G..
Obowiązek dostarczenia inwentaryzacji wynikał natomiast z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 r., która według zaskarżonej decyzji wyczerpywała tok postępowania. Z taką oceną nie można się zgodzić. Art. 51 ust.1 pkt. 2 prawa budowlanego stanowi o czynnościach, których wykonanie ma doprowadzić wykonane roboty do stanu zgodnego z prawem. Muszą to być czynności konkretne, w sposób bezpośredni zmierzające do osiągnięcia skutku zamierzonego przez powołany przepis. W żadnym razie warunku tego nie spełnia decyzja z dnia [...] kwietnia 2001 r., żądająca dostarczenia opinii w sprawie technicznej sprawności przewodów spalinowych i wentylacyjnych wszystkich mieszkań korzystających z przebudowanego pionu oraz inwentaryzacji budowlanej przebudowanego odcinka przewodu kominowego. Uzyskana tą drogą dokumentacja mogłaby dopiero służyć do skonkretyzowania działań o których mowa w art. 51 pkt.1 ust.
2. Inną rzeczą jest, iż dla osiągnięcia tego celu organ winien posłużyć się art.81c ust. 2 prawa budowlanego, który wprost służy do pozyskiwania materiału dowodowego w sprawach w tym przepisie wskazanych. Nie oznacza to jednak wadliwości działania organu I instancji, który po zebraniu materiału dowodowego i jego samodzielnej analizie nakazał wykonanie określonych czynności. Wykluczało to również umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w sytuacji, gdy skarżący domagał się wyjaśnienia przyczyn niedrożności przewodów wentylacyjnych (por. wyrok NSA z dnia 25 lipca 1986 r. sygn. akt IV SA 314/86 GAP 1987, nr 16). Dopiero po wykonaniu czynności doprowadzających sporne przewody do stanu zgodnego z prawem i spełnieniu wymogów określonych w art.57 ust 1, 2 i 3 oraz 59 ust.1 możliwe jest wydanie pozwolenia na użytkowanie przez właściwy organ administracji. Powyższa ocena nie uchybia stanowisku wyrażonemu w powołanym w zaskarżonej decyzji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie trafnie podważono możliwość wydania w stanie faktycznym sprawy decyzji wydanej w oparciu o art.138 § 2 kpa. Należy ponadto przypomnieć, iż organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie. Ma zatem możliwość usunięcia także wadliwej podstawy prawnej powołanej przez organ I instancji (por. wyrok NSA z dnia 29 września 1987 r. sygn.akt IV SA 220/ 87 ONSA 1987, Nr 2, poz. 67).
Wobec powyższego na podstawie art.145 § 1 ust.1 pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153 poz. 1270) należało uchylić zaskarżoną decyzję. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji uzasadnia art. 152, a o kosztach art. 200 cyt. ustawy. Rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nastąpiło w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zmianami)