Uzasadnienie
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka bezzasadność zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, tj. bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, bowiem skarga P.W. w przedmiocie żądania zasądzenia od Wojewody kwoty 16.126,23 zł jako rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej jest niedopuszczalna i nie może być merytorycznie rozpoznana.
Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) ściśle określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Kontrola ta w szczególności polega na rozpoznawaniu skarg na decyzje, postanowienia lub inne akty wydawane przez organy administracyjne, a także na bezczynność tychże organów.
Roszczenie skarżącego z uwagi na jego cywilnoprawny charakter nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji w świetle art. 247 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zasługuje również na uwzględnienie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie.
Z powyższych względów na podstawie art. 160 i art. 247 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.