Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
A. D. (dalej także jako: skarżąca), działając przez niezawodowego pełnomocnika S. B., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 19 października 2022 r. w przedmiocie wykonania zadań z zakresu gospodarki leśnej.
Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (k. 1).
Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 stycznia 2023 r. (k. 23).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie S. B. nadesłał w dniu 16 stycznia 2023 r. kserokopię aktu notarialnego z dnia 12 stycznia 2022 r., zgodnie z którym skarżąca udzieliła swojemu ojcu S. B. pełnomocnictwa m. in. do reprezentowania jej w jak najszerszym zakresie przed sądami administracyjnymi i powszechnymi (k. 26-27).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, sąd odrzuca skargę.
Brakiem formalnym skargi, jako pierwszego pisma procesowego w sprawie, jest brak pełnomocnictwa (oryginału) albo jego wierzytelnego odpisu (art. 46 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a.).
S. B., powołując się na działanie w imieniu skarżącej, podpisał skargę, jednakże nie wykazał umocowania do jej reprezentowania w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. Złożona przez niego kserokopia pełnomocnictwa notarialnego nie została poświadczona za zgodność z oryginałem, nie stanowi zatem odpisu.
Niezałączenie pełnomocnictwa w postaci oryginału albo poświadczonego za zgodność odpisu jest brakiem formalnym. Wskazany brak formalny, mimo prawidłowego wezwania Sądu, nie został usunięty we wskazanym terminie, który upłynął wraz z końcem dnia 17 stycznia 2023 r.
Końcowo należy wskazać, że Sąd nie ma obowiązku wzywać skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącą, to Sąd, w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. prawidłowo wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie jest zobowiązany, z uwagi na nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania skarżącej do jej podpisania. Wezwanie skarżącej do podpisania skargi osobiście prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Pogląd ten został wielokrotnie wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m. in. postanowienia NSA: z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22, z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 613/22, z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II OZ 554/22, z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 694/22, z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. II OZ 436/22; wyroki NSA: z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2299/21, z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2083/16).
Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.