Uzasadnienie
Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z pełnoletnim, bezrobotnym, nie posiadającym prawa do zasiłku dla bezrobotnych synem, z którym zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, nie obejmujące kosztów wyżywienia wynoszą łącznie [...] złotych. Strona skarżąca jest współwłaścicielem domu o powierzchni [...] m2, który używany jest w okresie letnim przez współwłaścicieli oraz działki, na której jest on posadowiony o powierzchni 0,008 ha o wartości [...] złotych. Do skarżącego należy samochód osobowy marki [...] rok produkcji 1999 o wartości [...] złotych. Do wniosku dołączono zaświadczenie z urzędu pracy dotyczące syna strony skarżącej oraz decyzję ZUS dotycząca otrzymywanej przez stronę skarżącą emerytury i jej potwierdzenie odbioru. Skarżący jest osobą starszą (78 lat), schorowaną i mając trudności z porozumiewaniem się.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto zaś stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, nie obejmujące kosztów wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej, wynoszą [...] złotych. Zatem miesięcznie na poczet kosztów wyżywienia oraz zakupu środków czystości i higieny osobistej czy też odzieży skarżącemu i jego synowi pozostaje miesięcznie kwota [...]złotych, czyli miesięcznie na powyższe wydatki na osobę przypada kwota [...]złotych.
W ocenie referendarza sądowego kwota ta, nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z kosztami wyżywienia oraz zakupu środków czystości i higieny osobistej czy też odzieży jednej osoby. Tym samym przyjąć należy, że dochód gospodarstwa domowego skarżącego nie wystarcza na pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym jego i syna.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.