Uzasadnienie
W dniu 15 października 2014 r. (data wpływu pisma) Z. W. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 610/13, którym oddalono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 10 stycznia 2014 r.
Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. wyjaśniając, że w dniu 29 lipca 2014 r. doręczono mu postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z dnia 21 lipca 2014 r., w sprawie sygn. akt III K 791/14, którym sąd ten umorzył postępowanie karne wobec – jak to określił –»przedawnienia karalności działań "policji i socjalnych" z dnia 19 lipca 2012 r., polegających na wejściu siłowym w celu pomówienia jego oraz żony o alkoholizm, by odmówić przyznania (przedłużenia) świadczeń socjalnych, w tym na dożywianie«.
Z załączonego przez skarżącego do skargi wskazanego wyżej postanowienia wynika, że postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie umorzył wobec R. W. postępowanie karne o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. stwierdzając, że czyn objęty tym postępowaniem miał miejsce w dniu 19 lipca 2012 r., zaś prywatny akt oskarżenia wniesiony został w dniu 4 lipca 2014 r., co oznacza, że upłynął już roczny termin określony w art. 101 § 2 k.k., wobec czego nastąpiło przedawnienie karalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z poźn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Ustawowe podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271-273 p.p.s.a. Skarżący powołał się na podstawę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 273 § 2 p.p.s.a., według którego, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nowe okoliczności wynikać mają ze wskazanego przez skarżącego postanowienia sądu powszechnego wydanego w postępowaniu karnym w dniu 21 lipca 2014 r. W tej sytuacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania określony w art. 277 p.p.s.a. byłby – co do zasady – zachowany.
Trzeba jednakże zwrócić uwagę, że okolicznością faktyczną lub środkiem dowodowym stanowiącym przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. nie może być jakiekolwiek orzeczenie sądu wydane później niż orzeczenie kwestionowane w drodze skargi o wznowienie postępowania, gdyż jest to okoliczność nieistniejąca w dacie wydania orzeczenia kończącego postępowanie, o którego wznowienie się wnioskuje (por. postanowienie NSA z dnia 19 maja 2014 r., sygn. II FSK 962/14 – LEX nr 1467641). Tym samym oznacza to, że powołanie się przez skarżącego na wskazane rozstrzygnięcie sądu powszechnego nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
W konsekwencji należało stwierdzić, że okoliczności powołane przez skarżącego na uzasadnienie podstawy wznowienia postępowania nie mają żadnego związku z postępowaniem sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 610/13. Dlatego też skarga o wznowienie postępowania jako nie oparta na ustawowej podstawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.