Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] wydaną przez Burmistrza w przedmiocie wymeldowania M.S. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w K. W decyzji tej organ zawarł pouczenie co do środka zaskarżenia, jego terminu oraz sposobu wniesienia za pośrednictwem organu wydającego skarżoną decyzję.
Na tą decyzję M.K. wniósł za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w dniu 10 października 2013 r. - data nadania przesyłki pocztowej - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie w całości wskazanej decyzji oraz pozytywne rozpoznanie jego sprawy. Wskazał na swoją trudną sytuację, gdyż jako osoba bezdomna nie ma prawa do lokalu, natomiast to on wykonał remont całego mieszkania od podstaw, podczas gdy była żona przebywała za granicą. Wskazał, że ustalenia faktyczne w tej sprawie zostały poczynione na podstawie nieprawdziwych informacji przekazanych przez córkę, której pozwolił zamieszkać w tym mieszkaniu.
Skarga ta została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wobec czego zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 14 października 2013 r. (k. 7 akt sądowych) skarga powyższa jako mylnie skierowana została przekazana Wojewodzie. Poinformowano nadto, iż od dnia 1 stycznia 2006 r. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zarządzenie powyższe wraz ze skargą M.S. zostało przekazane Wojewodzie w dniu 16 października 2013 r. (data przekazania organowi k. 9 akt sądowych).
Po przekazaniu akt niniejszej sprawy do Sądu, Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych.
Skarżący kilkakrotnie występował do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i ostatecznie postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r. sygn. II SA/Ol 1015/13 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sadowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu.
Podnieść należy, że skarżona decyzja Wojewody z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 12 września 2013 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (karta 15 akt adm.).
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 14 października 2013 r. Stosownie bowiem do zapisu art. 83 § 2 ustawy ppsa., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał na 12 października 2013 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy, dlatego też ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 14 października 2013 r.
Po myśli zaś art. 54 § 1 ustawy ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skarga w powyższej sprawie została natomiast wniesiona skutecznie dopiero w dniu 16 października 2013 r., bowiem w tym dniu skargę wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przekazano Wojewodzie (karta 10 akt sądowych).
Wprawdzie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) dopuszczał wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1, lecz tylko w okresie dwóch lat od wejścia w życie powołanej ustawy. Ustawa ta weszła w życie w dniu 1 stycznia 2004 r., a wobec tego przywołany przepis miał zastosowanie jedynie do dnia 1 stycznia 2006r.
Mając powyższe na względzie w rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi nie jest data jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego (10 października 2013 r., karta 3 akt sądowych), lecz za datę jej wniesienia należy uznać datę przekazania jej przez Sąd do Wojewody tj. 16 października 2013 r.
Powyższe stanowisko jest powszechnie prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. sygn. I FSK 631/08, postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r. sygn. I OSK 1427/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), gdzie wyrażono pogląd, że "zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej".
W związku z powyższym Sąd stwierdzając, że skarga M.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o jej odrzuceniu.