Uzasadnienie
K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", znak "[...]", żądając jej uchylenia. Rozstrzygnięciu Wojewody zarzuciła błędną wykładnię i naruszenie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20, art. 4 i art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wskazała, iż Wojewoda swoją decyzją uznał niezasadność jej skargi na bezczynność Starosty "[...]" polegającą na braku skutecznych działań zmierzających do rozbiórki obiektu budowlanego, tj. ogrodzenia wybudowanego z naruszeniem norm prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, iż pismo z dnia "[...]", znak "[...]", nie jest decyzją, a jedynie informacją o sposobie rozpatrzenia skargi, które zawierało wszystkie elementy wymagane przepisem art. 238 § 1 k.p.a., w tym uzasadnienie faktyczne i prawne. Dodał, ze postępowanie skargowe jest jednoinstancyjne, w związku z czym skarżącemu nie przysługują środki odwoławcze, a pisma informującego o sposobie załatwienia skargi nie można uznać za decyzję, postanowienie lub też inny akt z zakresu administracji publicznej. Dlatego też zawiadomienia o sposobie załatwienia skarg, o których mowa w art. 238 k.p.a., nie podlegają kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skuteczność uruchomienia procesu oceny przez sąd administracyjny legalności działania organu administracji publicznej uwarunkowana jest dopuszczalnością skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1-5 powołanego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Analiza treści pisma (skargi na bezczynność Starosty) skarżącej z dnia "[...]", w którym zwraca się do Wojewody o spowodowanie podjęcia przez Starostę działań zmierzających do rozbiórki obiektu budowlanego pozwala na stwierdzenie, iż jest to wniosek w trybie wnioskowo-skargowym, uregulowanym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Mając na względzie przepis art. 3 § 2 p.p.s.a., wskazać należy, iż tryb skargowo-wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Rozpoznawanie skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli, ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.