Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – J. N. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W rubrykach nr 5 i 11 wskazał, iż jego jedynym źródłem utrzymania jest renta, "[...]". Podniósł, iż prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, dlatego też sam musi ponosić wydatki, które są bardzo wysokie. Skarżący wykazał następujące wydatki: wyżywienie – "[...]"; leki – "[...]"; odzież, obuwie – "[...]"; opłaty mieszkaniowe – "[...]"; opał – "[...]"; remont mieszkania – "[...]"; inne wydatki – "[...]". Stwierdził, iż uiszczenie kosztów sądowych spowoduje "olbrzymi uszczerbek" w jego budżecie domowym, "w którym i tak już brakuje środków". Wskazał, iż brakuje mu na leki, wyżywienie, czy opał. Dodał też, iż jest podopiecznym ośrodka pomocy społecznej, w którym codziennie otrzymuje posiłek. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach do majątku skarżącego należy mieszkanie o powierzchni "[...]" (zgodnie z rubryką nr 5 – "[...]"), a źródłem jego utrzymania jest renta w kwocie "[...]" netto.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Zauważyć należy, iż skarżący nie posiada żadnych oszczędności, zaś jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w kwocie "[...]" netto, która nie stanowi nawet "[...]"krotności wpisu od skargi wymaganego w niniejszej sprawie. Renta ta, jak oświadczył skarżący, nie starcza na pokrycie wszystkich jego wydatków, gdyż te zgodnie z przedstawionym wykazem znacznie ją przewyższają. Nawet jeśli uwzględni się, mając na uwadze rodzaj wydatków przedstawionych przez skarżącego w wykazie, że część z nich nie stanowi stałych, miesięcznych wydatków (np. odzież, obuwie, remont mieszkania), stwierdzić należy, że środki pieniężne, którymi dysponuje skarżący z tytułu renty rzeczywiście nie wystarczają nawet na zaspokojenie wykazanych przez niego najniezbędniejszych potrzeb. Jak przyznał też sam skarżący brakuje mu na leki, wyżywienie, opał. Z tego powodu zmuszony jest korzystać z pomocy ośrodka pomocy społecznej.
Mając zatem na uwadze wysokość dochodu skarżącego i jego wydatków za obiektywnie niemożliwe uznać należy poczynienie przez niego oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie obecnych lub ewentualnych przyszłych kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. W tych okolicznościach, za uzasadnione uznać należy zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości, gdyż nie posiada on środków pieniężnych ani środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie. Mieszkanie, które stanowi jego jedyny majątek, służy zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.